Kayıtlar

Ocak, 2016 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Bu da mı gol değil?

Resim
Benim yol aşklarım meşhurdur.Geçen yıl metroda ayaküstü bir çok beyaz yakalıyla aşk yaşadım.Ne hayaller kurdum o on dakikalık yolculuklarda.Bugün de yine böyle bir olay yaşadım.Ama bu kez otobüste..

Sabah Rumeli Caddesinde hızlı adımlarla yürürken solladığım çocukla dest-i izdivaç keyfi..

İşin ilginç kısmı ben ordan taksiye bindim ve sınavımın olacağı okula gittim.Sınav çıkışı durakta gördüm bu çocuğu.Ayakkabılarından tanıdım ama çünkü caddede yürürken yüzünü görmemiştim, aklımda kalan ayakkabılarıydı.Aynı otobüse bindik,çaprazımdaydı.Kesişme açım mükemmeldi.Ama ben utangacım ya bakamıyorum.Siz hemcinslerim nasıl başarıyorsunuz? Bir kere bakayım dedim göz göze geldik hemen.İkimizde çevirdik kafamızı.Ama ben içimden nasıl kıs kıs gülüyorum.Kalabalık bide kapı kenarındayım.Kapı açılıyor ben yelpaze gibi katlanıyorum..

Bir ara koltuk boşaldı bana yer verdi 'Tişikkirlir' deyip reddettim.Sonra inmek için düğmeye bastım bana 'Siz bastınız mı?' diye sordu sadece kafa salladım…

Ardına bakma yolcu!

Dün 3 yıl aradan sonra eski sevgilimle görüştüm.Kendisiyle kötü ayrılmadım ve sevdiğim bir insan olduğu için görüşmek istedim.Gayet dostça,saygı çerçevesince konuştuk.3 yılı bir buçuk saate sığdırmaya çalıştım.

Vedalaştıktan sonra mesaj attı' Her şey için teşekkürler'diye.Ben de 'Eski sevgililerin görüşmesi kadar saçma bir şey yokmuş'diye mesaj attım :)

Görüşünce ne hissedeceğimi merak ettim bir de.Sonuç üzüldüm, onu görmek bana acı verdi.Duygularımdan emin değildim çünkü dengesiz bir insanım.Sağım solum belli olmuyor.O yüzden ağzımdan çıkan her kelimeye dikkat ettim.

'Ya zaten ne alaka niye görüşür bir insan eski sevgilisiyle?'diye sormayın.Çünkü bir zamanlar en yakın arkadaşımdı,iyi günümde de kötü günümde de yanımda oldu.Ve kendisine bunu borçlu hissettim.

Etrafımda eski sevgilisiyle arkadaş kalıp sürekli görüşen bir çok kişi var.Ama ben bunu devam ettiremem sanırım.Bir şekilde geçmişe gidiyorsun ve gülümseyerek anıyorsun o günleri.Bu bile benim acı çekmem iç…

Anne ben sakar oldum!

Resim
Bir kaç gündür anlam veremediğim sakarlıklar yaşıyorum.Düşüyorum,tabak çanak kırıyorum,bir şeyler bozuyorum.Veee günün bombası..Şirketin bilgisayarını ve telefonunu düşürdüm.Güzelim yepyeni bilgisayarın ekranı 3 yerden çatladı.Telefonda ise minik bi çatlak var.

Olay şöyle gelişti.Kahve içtiğim kafenin tuvaletine girdim.Çanta koyulacak bölüm olmadığı için kapının arkasındaki askıya bilgisayar çantasını ve kendi çantamı astım.Sen çanta pat diye düş yere.Ekran çatlaktan bildiğin ikiye bölünmüş durumda.Hof mağdurum vallahi ben suçsuzum.Yer pis diye yere koymadım.Titizliğimin kurbanı oldum.Müdürüm kinayeli bir şekilde bana 'çok güzel' dedi.Ama ben iptal oldum zaten, modum düştü.Sahilde başıboş bi şekilde dolaştım.Tabi ki de cana bir şey gelmesin ama mala da gelmesin be kardeşim.Hele o mal benim değilse..


Son günlerde çok kabus görmeye başladım.Geçen bıçaklanıyordum mesela.Bu sabahta net hatırlamasamda kötü adamlar peşimdeydi.Ama stresli günler yaşıyorum, kendimce dert ettiğim şeyl…

Tutun kollarimdan düsücem simdi!

Resim
Yoruldum ya ayacıklarımın altı sızlıyor.Topuklu ayakkabı giydim bir de.O ayakkabılarla yokuş inip çıktım.Beylerbeyi'nde kayboldum..Neyse ki Beşiktaş bizim semt!

Evet bunların hepsini ilk iş günümde yaşadım.Çok çok yoruldum.Erkenden Anadolu yakasına     geçtim.Akşamüstüne kadar oradaki işlerimi hallettim.Bir ara Beylerbeyi'nde kayboldum.Nasıl diye sormayın ben de anlamadım:)Saolsun bi tane esnaf amca yardım etti bana.

Sonra tekrar karşıya geçtim, Beşiktaş'taki işlerimi hallettim.Saha benim işim kardeşim sevdim ben bu işi ama ayaklarımı hissetmiyorum:(

               Bugün erkenden sızarım heralde..









İlk is günü keyfi..

İlk yazımda işe başlayacağımdan bahsetmiştim ve günler geçti sonunda işe başladım.Yaklaşık 5 aydır çalışmıyordum.İlk iş günümde bütün gün yattım :)
Evet, ne var yani olamaz mı? Evdeydim bütün gün bir ara dışarıya çıkıp havayı kokladım, bir baktım mesai sonu..
Şaka bir yana bugün işe başlamam gerekiyordu ama aksiliklerden ötürü bugün değil yarın başlayacağım.Sahada çalışacağım için sürekli hareket halinde olacağım.İlk saha tecrübem olacak. Beni neler bekliyor açıkcası çok merak ediyorum.
İş konusunda aklıma pek çok olumsuz şeyler getiriyorum.Kabul bazen hastalıklı bir beyine sahip olabiliyorum.Kendimi her zaman en kötüye alıştırıyorum.Kimine göre yanlış ama bana göre doğru.Tabi aynı zamanda işimi seveceğimi ve eğleneceğimi de düşünüyorum.Güzel günler beklesin beni.Kış kış kuruntulu İpek..


Beni Hissettiriyorsun..

Resim
Son bir haftadır bıkmadan dinliyorum ve nedense çok duygulanıyorum.Şarkı hareketli ama ben acı çekiyorum.Şarkıda ilk sözlere dikkat ediyorum çünkü.Beni alıp götürüyorsa tamam abicim bu şarkı olmuştur.Bu şarkı da onlardan biri.Emin olmak için sözlerini açıp baktım ve :

'Sihrini yap derdi bana..
İstediğin her şey bir rüya uzağında.
Biz efsaneleriz, her gün
Bana bunu söylerdi.'

Bu sözler  çok yakın zamanda tanıdığım ve sadece bir kaç kez görüşüp vakit geçirdiğim birine aitti.Şarkının sözlerini sanki o, bana yazmış.Çünkü bizim konuştuğumuz her şey bu şarkıda toplanmış.Bana çok şey kattığını düşünüyorum.Sıkıcı hayatımdan kısa süreliğine çekip almıştı beni.Kendimi iyi hissettiriyordu.
Benim hep olmak istediğim ama bir türlü cesaret edemediğim insan modeliydi o.Aykırıydı ama asi değildi.Hayatı anı anına yaşıyordu hiç düşünmeden,plansız.Ama sorumsuz değildi.

Ve sonra şehir değişikliğinden yollarımız ayrıldı.Daha önceki yazımda da bahsettiğim gibi yeni insanlar tanımak bana büyük haz veriyor.…