Kayıtlar

Aşkımı geri istiyorum!..

Üzülmekten yoruldum.6 ay sonra çıktı geldi karşıma 'Merhaba İpek' diye.Çok şey değişti eskisi gibi değil,mesafeli.Sanki iki dakika önce tanışmışız.Beni hala sevdiğini söylüyo. Ben zaten seviyorum.Ama o kadar uzak ki! 'Zaman ver.' diyo.E haklı ben bokluk ettim. Ama kaç ay görmemişim, hatalar yapmışım, pişman olmuşum süründürme taktiği mi anlamıyorum.
O ilk zamanlardaki halini o kadar özlüyorum ki.. Üzerime titremeler,konuşmak için salak saçma muhabbetler açmalar..Bazen diyorum bizden bir şey olmaz.Bazen de umut her zaman vardır kafası. Ulan unutmak için Tinder bile indirmiştim be..
Konuşuyoz ama boş beleş yani yazmak için yazıyorum ya.Valla aştım kendimi.Bu benim için büyük aşama.Yine de günde 10 kelimeyi geçmiyo konuşmalarımız. 'Naptın ,nettin? İşte İstanbul'u da sel almış.' Türkiye-Dünya gündemi karışık o 10 kelimeye sığdırıyoz valla.'Asıl karışık olan biziz!' diyemiyorum.
Belkide konuştuğu biri vardır.Yanında değilim bilemem ya.Bu kuruntular mahve…

Kırık kalp..

Yazmayı hiçbir zaman bırakmak istemedim,6 ay olmuş hatta geçmiş hala gücüm var mı bilmiyorum ama 6 ayda hayatımda çok şey değişti.Blogu açalı 1 yıl olmuş.İlk yazımı ablamla yaşadığımız keyifli evimizden yazarken şimdi 3 kızla yaşadığım minik bir yurt odasından yazıyorum.

Yine yanımda hayatımın aşkı olan Shot'ım vardı.Şimdi toprak altında..
Evet  nerden başlasam bilemiyorum çok şey var anlatacak.Sadece biraz daha güçlüyüm.Ve yazmaya cesaretim var.Az çok beni takip edenler kedim olduğumu bilirler.En son bir eve taşınmıştım, o da depresyona girmişti, yemiyor içmiyor, ağzında yaralar çıkmıştı.Doktora götürüp test yapılmasına rağmen kanser olduğunu öldüğü gün öğrendik.İçinde karnabahar büyüklüğünde kist varmış. 'İstiyorsanız açıp inceleyelim' dediler, ama buna daha fazla dayanamazdım.Yeterince acı çekmiş, ruhu huzur bulsun istedim.Cunda'ya gömdük bir çam ağacının altına. Deniz manzaralı ,martı sesli, huzur verici bir yer.Mutlu olsun istedim.Daha 2 yaşında olması ve benim ra…

Evlenmek ya da evlenmemek..

Resim
Kimi diyor ki 30'na kadar yolu var  kimi 25'ten sonra evde kaldın.35'inde evlensen bunca yıl alışmışsın rahata zor gelmez mi yeni bir hayat.Hep farklı bi bakış.Peki bi yaştan sonra koca bulamazsak evde kalmış mı oluyoruz gerçekten yoksa hepsi saçma sayılardan mı ibaret?

En yakın arkadaşlarımdan biri bir kaç ay sonra evlenecek.Aklımın ucundan bile geçmezdi, haberi duyunca şaşırttı doğrusu. Doğru düzgün yemek yapamayan kız şimdi kalkmış seneye çocuk yapıcam diyo. Ha bu arada hala yemek yapmayı öğrenememiş..Ama ne bileyim 23'ünde de evlenmek..Acelen ne gez toz.İşini de bıraktı şimdiden 'evimin kadınıyım' modunda..Geçende bi fotoğrafta gördüm.Nişanda takılan bütün bilezikleri geçirmiş koluna.Tehlikenin farkında mısınız? Bol nar ekşili kısır günleri is coming..

                                                                                                             ***

Hatıra defteri vardı ben küçükken, bide onların soru cevaplı olan güzel kokulu pembe kağıtlıla…

Değersizlik hissi..

Taşındığımdan beri kedimin yüzü gülmedi.Ben işteyken tek başına kalıyor.Önceden yanında ablam vardı şimdi evde bir kişi azaldı.Arada sırada ziyaretine gelip sevse de bu oğlumuza yetmiyor alışmış ikimizi görmeye.Ben ancak işten gelince ilgilenebiliyorum.'Yalnız değilsin, sana daha çok ıslak mama alabilmem için çalışmam gerekiyor .'  Dinliyor gerçekten boşuna konuşmuyorum.Ama bana mısın demedi ve evimin direği hastalandı, stresten diş eti şişmiş.Öbek öbek tüy döküyor yine tuhaf sesler çıkarıyor.Mamasını yiyemiyor acıdan.Doktor antibiyotik yazdı ama o hapı vermekte ayrı bi mesele.Islak mamanın ya da yoğurdun içine ezip veriyorum.Bazen ilaç kokusunu alıyo yemiyor bile.Yiyince de uyku yapıyor kafasını kaldırmıyor full yatış.İyileşsin diye uğraşırken şimdi de kabız oldu.Bugün poposuna zeytinyağı sürdüm kefir içirdim ama tık yok 4.güne giricek yarın.Evin tam karşısında veteriner var şanslıyım dedim.Adam ilgisiz, yani aratıyor eski doktorunu.İsmini bile düzgün söyleyemiyor çocuğun soğ…

Anlat güzel mi oralar?

Resim
Bir hafta önce taşındım.Muhite alışmaya çalışıyorum ama çok zor.Burada sokağa çıkıp çöp atasım bile gelmiyor.Çıkarsam sanki önceki mahalleme ihanet edecekmişim gibi.Metrobüsten hiç haz etmem ben metrocuyum.Ama burda bir yere gidebilmem için illaki metrobüse binmem gerekiyor.Bugün sırf metrobüse binmemek için dışarı çıkmıycam mesela.Yalnız yaşamaya gelince evet ev sana ait ve kendi krallığın,ama bu kadar zor olacağını düşünmemiştim evde çıt yok he bi arada sırada miyavlayan bir kedi dışında.

                                                                               ***
Artık yeni bir ekip arkadaşım var.Sahada bütün gün birlikteyiz.Çok iyi bir şöfor değil günde 3-5 defa aracı stop ettirmeler,park edememeler,sollarken ay acaba çarpacak mı korkusu?Bu anlattıklarımı yaşarken eğleniyorduk ta ki geçen kaza yapana kadar.Hafif yokuşta inerken bi terzi dükkanına girdik biraz.Fren tutmamış..Ben de o an ah salak kafam el frenini çekmek aklıma gelmedi.Araçta da dükkanda da ufak çaplı bir hasar…

Özgürlük yolu..

En son ne zaman bu kadar mutsuz oldum hatırlamıyorum.Ne işimden ne kendimden ne çevremden memnunum.Şuan beni hayata bağlayan tek şey kedim.İnanın eve gelince onun pamuksu yüzeyini okşamak, parmaklarımın  tüylerinin arasında kaybolması bana huzur veren tek şey.

Kendini bir şekilde ispatlamaya çalışan insanların egoları tatmin olsun diye duymak istediklerini söylüyorum.Bazen çok güzel salak ayağına yatıyorum,oynuyorum.Kendime çok kızıyorum.Sahteyim.Kendimden sıkılıyorum,kendi kendimi bloke ediyorum..Şükreden bir insanım,bol bol meditasyon yapıyorum,dua ediyorum,kişisel gelişim kitapları okuyorum ama nafile..

                                                                                                       ***

Her gece uyumadan önce hayal kuruyorum.Bazen o kadar kaptırıyorum ki kendimi uyuyamıyorum.Kendimle baş başa kaldığım o an...

Alexander Ebert- Truth dinlereyerek yürüyorum şuan bir ormanda.Kimseler yok kuşlar eşlik ediyor bana yolculuğumda.Diz çöktüm nasıl hüngür hüngür ağlıyorum…

Bana mı yasak aşkın?

Resim
Harcadım, hırpaladım çok,çok zarar verdim beni affet..




Aşk-ı Memnu'nun final sahnesini izlemeseydim vallahi yazmıcaktım bu saatte.Ağlattı yine..

Dizi yayınlanırken platonik aşk yaşadığım ve aşırı takıntı haline getirdiğim biri vardı.İmkansızdı aynı zamanda.O yüzden ben diziyi izlerken empati kurup 2 kat acı çekiyordum.O zamanlar 18'dim gelip geçici olduğunu biliyordum..Şuan hatırlayıp gülüyorum ama iyi ki yaşamışım o duyguları.Platonik aşkı..Yasak aşkı..

Nasıl bir insansam artık ben yine özledim ulaşamamayı, elini tutamamayı,öpememeyi,biraz kıvranmayı.Bana heyecan veren bu çünkü.

Sana, bana çok zor..

Bu aralar biraz kafam karışık,canım sıkkın.Sevilmeyi,şımartılmayı özledim.Hep mantığımla düşündüğüm için nice yiğit beylere yol verdim.Çünkü kendi düzenimi kurmadan, ben mutlu olmadan hayatıma kimseyi almak istemedim.Bu yüzden de 'İpek bu yıl düğünüm var bak kesin geliyosun' denilen taraf oldum.

Mazoşit ruhumla halimden pek memnunum.Kalbimi kurban verme keyfi..

'İsteme k…